ஈழத் தமிழரிடையே சமூக மாற்றத்துக்கான வன்மையான அரங்கினை வளர்ப்பது பற்றிய ஒரு நாடக ஆக்கவியல் ஆய்வு

  க.சிதம்பரநாதன்

 

 

சிதம்பிர நாதனின்சமூக மாற்றத்துக்கான அரங்கு
என்ற ஆய்வுப் பெருங் கட்டுரைக்கான
சில அறிமுகக் குறிப்புக்கள்.



தமிழில் கலைப்பாரம்பரியம் 'உயர்" மட்டங்களில் அரங்கை (வுhநயவசந)ச் சமூக வன்மையுடையதாக வைத்திருக்கவேயில்லை எனலாம். சமூக ஒருங்கு நிலையை எடுத்துக் காட்டும் நாடகக் கலையை நமது உயர் சமூக மரபு, 'ஆட்டத்தின்" (நடனத்தின்) மேலாண்மைக்குள் கொண்டு வந்து, அதனை முற்றுமுழுதான மகிழ்வளிப்பு வடிவமாக மாற்றி விட்டது. அங்கு கலை ரசனைப் பொருளாக அதனை ஆற்றும் கலைஞர் போகப் பொருளாகக் கிடந்தது! கிடந்தனர்.

தமிழரிடையே எழுத்தறிவற்ற சமூக மட்டத்திலேயே நாடகம்! கூத்து சமூக ஒருமைப்பாட்டினை வற்புறுத்தும் கலை வடிவமாக இருந்தது. ஆனால் அது ஷசடங்கு! நிலைக்கும் சடங்குத் தேவைகளுக்கம் (சவைரயட சவைரயடளைவiஉ pரசிழளந) அப்பாற் செல்லவில்லை. அதன் களமே ஷதெரு|தான் அதனைப் பயின்ற மக்களைப் போன்று அந்தக் கலைவடிவமும் தெருவிலேயே கிடந்தது. இலங்கையில் அது ஷநாட்டுக்| கூத்தாகவே (நகரமல்லாத கிராமத்துக் கூத்தாக என்ற பொருளிலும், (நாட்டு வைத்தியம் போன்று) சுதேச வடிவம் என்ற பொருளிலும்) இருந்தது.

இந்திய சுதந்திரத்துக்கான போராட்டம், கருநாடகத்திலும், கேரளத்திலும், மஹரா~;டிரத்திலும் நாடக வடிவங்களையே தேசிய இனக் கலைச் சின்னங்களாக்க தமிழ்நாட்டிலோ சதிரே அடையாறு மூலமாக, மிதமிஞ்சிய ஷதெய்வீக| வியாக்கியானங்களுடன் தமிழரின் பிரதான தேசிய இனக் கலையாக வற்புறுத்தப்பட்டது. தெருக்கூத்துத் தெருவிற் கிடந்தது. பார்சி மரபு. சக்கரதாஸ் சுவாமிகள் வழியாகச் செழித்தும், ஷகிட்டப்பர்|க்களால் வளமுற்றுப் பின்னர் சினிமாவுக்குள் சென்று கலந்தது. அந்தக் ஷகலப்பு| சினிமாவின் அடிப்படை எடுகோள்களையும் பாதித்தது. இந்த நாடகத்தின் அச்சாணி அம்சமான ஷபாடல் மூலம் நடிப்பு| ஷநடிப்பு மயப்படுத்தப்பட்ட பாடல்| என்ற ஓர் அரங்கியற் கொள்கையும் (வுhநயவசiஉயட வுhநழசல) பாழ்பட்டுப் போயிற்று.

கிரு~;ணசாமிப் பாவலர் போன்றோர் எடுத்த முயற்சிகள், நாடகக் கலையைச் சுதந்திரப் போராட்டத்துடன் வன்மையாக இணைக்கவில்லை, இணைக்க முடியவில்லை. கிரு~;ணசாமிப் பாவலர் போன்றோரின் அறை கூவலுக்குச் செவி சாய்க்காத தமிழகம், அண்ணாத்துரை அவர்களின் கலைப்பயன்பாட்டு உத்தியைக் காலில் விழுந்து வரவேற்றது. காங்கிரசின் ஆன்மீகச் செல்வாக்கு செல்லாதிருந்த சமூக மட்டங்களில், அண்ணாத்துரை நாடகத்தை அரசியல் தொடர்புச் சாதனமாக்கினர். (வுhநயவசந யள Pழடவைiஉயட ஊழஅஅரniஉயவழைn) அரங்கு சினிமாவை ஆட்கொண்டது. 1967 முதல் இன்றுவரை அந்தச் சினிமாவோடு சம்பந்தப்பட்டவர்களே அரசியலதிகாரத்தில் அமர்ந்துள்ளனர்.

இலங்கையிலோ நிலைமை சற்று வேறுபட்டது. 1956இல் மேற்கிளம்பிய சிங்கள இன விழிப்புணர்வில் கலைநிலைத்தொழிற்பாடு, நாடகம், வழியாகவே நடைபெற்றது. (சரச்சந்திராவின் ஷமனமே| சிங்கபாகு). இதற்கான தமிழ்ப் பதில்குறி (சநளிழளெந) வித்தியானந்தன் (அதே பல்கலைக்கழகம்) தலைமை வழங்கிய ஒரு அரங்கு முறையில் தொடங்கிற்று. அதில் அவரது மாணவர்கள் முக்கிய பங்கெடுத்தார்கள். அரங்கின் அமைப்பில், ஆட்ட முறையில் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அரங்கு பற்றிய கருத்து நிலையில் (னைநழடழபல) ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது. இதனூடாக ஒரு புதிய கலைத் தலைமுறை இலங்கையில் தோன்றியது. மௌனகுரு அந்தக் கலைத் தலைமுறையின் உன்னத உதாரணம்.

வித்தியானந்தன் வடிவமீட்பை (சநளவசநைஎயட ழக வாந னசயஅயவiஉ கழசஅ)த் தொடர்ந்து அந்த ஆற்றுகை வடிவத்தைச் சமகாலச் சமூக இயைப்புடையதாக்குவதற்கு, அரங்கப்படை (டியவவநடin ழக வாநயவசந அநn) யொன்று தொழிற்பட்டது. தாசீசியஸ், நா.சுந்தரலிங்கம் எனத் தொடங்கியது. இளையபத்மநாதன், சண்முகலிங்கம் ஆகியோரையும் இணைத்துக் கொண்டது.

1980களின் தொடக்கத்தில் சண்முகலிங்கத்தின் நாடக அரங்கக் கல்லூரி இந்த அரங்கப் பணியைச் செய்வதற்கான யாழ்ப்பாண மையமாகிற்று.

சமகால இலங்கை இலக்கிய உலகின் கருத்து நிலையினை, அந்த உலகிற் காணப்பட்ட சில விரசமான மோதல்களின்றி சண்முகலிங்கம் முன்னெடுத்துச் சென்றார்.

1974இல் யாழ்ப்பாணத்திற்கு வந்த பல்கலைக்கழக அமைப்பு இவர்களைப் பயன்படுத்தியது. இவர்களால் பயன்பெற்றது 1984இல் யாழ்ப்பாணத்தின் நுண் கலைத்துறை நாடகம், அரங்கியலை பட்டதாரிப் பயில்துறையாக ஏற்றுக் கொண்டபொழுது இந்தக் கலைச் சங்கமம் வலுப்பெற்றது. கல்வி நிலையில் 1978 இலிருந்தே பல்கலைக்கழகம் புகுமுகத் தேர்வுக்கான ஒரு பாடமாக (ளரடிதநஉவ) இருந்த நாடகம் இப்பொழுது பட்டதாரிப் பாடமாகிற்று.

1984இல் நாடகத்தை ஒரு பாடமாக ஏற்றுக் கொண்ட மாணவர்குழாமும் அதனைப் பயிற்றுவிப்பதற்கான பயில்திறனும் அரங்கியல் நோக்கமுடைய ஓர் ஆசிரியர் குழாமும் இருந்தன.

இந்தச் சங்கமத்தின் பெறுபேறுதான் சிதம்பரநாதன்.

யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் விஞ்ஞானம் படிக்க 1976இல் வந்த மாணவன் இந்த நாடக ஆகர்~pப்புக்களினால் உள்வாங்கப் பெற்று, நடிகனாகி, நாடகத் தயாரிப்பாளனாகி, நுண்கலைத்துறையின் முதலாவது உயர் பட்டதாரியாகி இன்று நுண்கலைத்துறையின் விரிவுரையாளனாகவுள்ளார்.

அரங்கியலின் பரந்துபட்ட சர்வதேசிய, தேசியச் செயல்நெறிகளை உள்வாங்கி அந்த மட்டங்களிலேயே சிந்திக்கும் ஷயாழ்ப்பாணத்து உற்பத்தி| சிதம்பரநாதன்.

சிதம்பரநாதன் என்ற தனிப்பட்ட மாணவன் அல்ல இங்கு முக்கியப்படுவது. இந்த மாணவனைத் தோற்றுவிப்பதற்குத் தொழிற்பட்ட அரங்க இயக்கமும், அதன் நோக்கும் தொழிற்பாடுமே முக்கியம்.

1983 முதல் இலங்கைத் தமிழர்கள் நிலைமையை சர்வதேச சிரத்தைக்குரிய ஒன்றாக ஆக்கிய அரசியற் சமூக பிரச்சினைகள் கவிதையும் நாடகமுமே இதுவரையில் நன்கு பதிவு செய்துள்ளன எனலாம். ரஞ்சகுமார் என்ற புதிய எழுத்தாளனைத் தவிரப் புனைகதையில் 1983க்குப் பிற்பட்ட யாழ்ப்பாணத்தை இலக்கிய நேர்த்தியுடன் வளர்த்தெடுத்த புதிய தலைமுறை எழுத்தாளர்கள் இது வரை எவருமிலர்.

மக்கள் மரணத்துள் வாழும் இந்தக் கதையைக் கவிதை கோடிட்டுக் காட்ட, நாடகமோ ஓர் அசாதாரண வன்மையுடன் ஆனால் அற்புதமான கலைக்கவர்ச்சியுடன் இந்த மனித அவலங்களை எடுத்துக் காட்டத் தொடங்கிற்று.

சண்முகலிங்கம் எழுதிச் சிதம்பரநாதனால் நெறிப்படுத்தப்பட்ட 'மண் சுமந்த மேனியர்" எனும் நாடகம் இந்தக் கலை வரலாற்றின் ஒரு திருப்புமுனையாகும்.

ஷமண் சுமந்த மேனியரு|டன் ஒரு புதிய அரங்கு வந்து சேர்ந்தது. இது மீட்டெடுக்கப்பட்ட நாட்டுக் கூத்தின் சட்டகத்துக்குள் (குசணஅந றழசம), பிறெஃற்றையும் இணைத்தது. அரங்க மேடையின் வெளியை பல்வேறு 'உலகங்களின்" இருக்கைகளை (நுஒளைவநnஉந ஐ), மோடிமை (ளுவலடளைநன) அசைவியக்கத்தால் ஆனால் இயல்புநெறி வேடப்புனைவுகளுடன், கவிதை நிரம்பிய வரிகளின் குறிப்புரைப் பின்புலத்தில், இசையோடு இணைந்து சித்தரித்தது: அரங்கு (Pசளைஅ)-அரியம் ஆகிற்று. கோரஸினதும் நடிமாந்தரினதும் அசைவுகள் (அழஎநஅநவெ) வாழ்க்கையின் இன்னல்களையும் சித்தரித்தது, மானுடக் கணங்களையும் எடுத்துக் காட்டிற்று, இவை பற்றிய ஒரு சமூக அபிப்பிராயத்தையும் எடுத்துக் கூறிற்று. அரங்கு உண்மையான நிகழ்த்திக் காட்டுகை (வுhநயவசந யள நயெஉவஅநவெ) களமுமாகிற்று.

இது ஒரு நவ நாடக அனுபவமாகிற்று. இந்த அரங்கின் ஷவசனப் பேச்சோசை|யைத் தவிர மற்றவை யாவும் ஒரு சிம்ஃபனி (ளுலஅphழலெ)ப் பல்லியம் (ழசஉhநளவசய) போல இணைந்து சென்றன. இளங்கோ கானல் வரிக்குள் நிரந்தரமாகப் பிடித்து வைத்துள்ள காவேரியின் கவிதைப் பாய்கை, போன்று அழகு தவறாநெளிவு சுளிவுகளுடன் யாழ்ப்பாணத்து வாழ்க்கையின் ஓட்டம் அரங்கமாக்கப்பட்டது.

அதனுடன் ஈழத்துத் தமிழ் நாடக உலகில் வித்தியானந்தன் காலத்துக்கப் பிந்திய காலம் தொடங்கிற்று.

இந்தப் புதிய ஷகாலப்பிறப்பு| இரண்டு வாய்க்கால்கள் வழியாக வந்தது. ஒன்று நாடக அரங்கக்கல்லூரி பல்வேறு இடங்களில் நடத்திய நாடகப் பட்டறைகள் (வுhநயவசந றழசமளாழிள), மற்றது பாடசாலைகளில், பல்கலைக்கழகப் புகுமுக வகுப்பு மாணவர் மத்தியில் வளர்த்தெடுத்த கல்வியரங்கு (நனரஉயவழையெட வாநயவசந),

இந்த நடைமுறைகளில் மௌனகுரு வித்தியானந்தன் காலத்துக்கம், புதிதாகப் பிறந்த காலத்துக்குமான பாலமாகத் தொழிற்பட்டார்.

இந்த நடைமுறைகள் யாவும் முதலில் நாடக அரங்க கல்லூரியையே மையப் புள்ளியாகக் கொண்டிருந்தன.

இந்த அரங்கப் போக்கின் சிசு, சிதம்பரநாதன். இவரின் கலைப்படைப்புக்குள் சண்முகலிங்கம், மௌனகுரு, பிராம்சிஸ்ஜெனம் ஆகிய யாவரும் சிங்கமிக்கின்றனர்.

இவை யாவும் நடந்த வரலாறு-சரித்திரம்.

இந்தச் சரித்திர நடைமுறையை உந்தித்தள்ளி, இந்த நாடக முயற்சிகளை மறக்க முடியாக் கலையனுபவங்களாகவும் வரலாற்றுப் ஷபதிகை|களாகவும் ஆக்கியது நாடகம் பற்றிய கருத்து நிலையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களே. இங்கு நாடகம் (அரங்கு) பற்றிய கருத்து நிலை (னைநழடழபல ழக வாந வாநயவசந) மாறிற்று.

சிதம்பரநாதன் என்ற அரங்கியல் மாணவனின் அனுபவமும் அறிவும் நம்மிடையே அரங்கு பற்றிய இன்னொரு பரிமாணத்தை அறிமுகஞ் செய்து வைக்கின்றது. இங்கு அரங்கே ஒரு கருத்து நிலையாகிறது. (வுhநயவசந யள யn னைநழடழபல) இவருடன் கருத்துக்களை மனித அசைவுகளின் மூலம் சித்தரிக்கும் முறை தொடங்குகின்றது.

விஞ்ஞானப் பட்டதாரியான இவர், மௌனகுருவினால் உந்தப் பெற்று, சண்முகலிங்கத்தால் செம்மைப்படுத்தப்பட்டு, ஆசிய நாடக இயக்கம் ஒன்றின் தொடர்பால் விசாலிக்கப்பெற்று, சமகாலச் சர்வதேசிய அரங்கின் அரசியல், சமூக-மாற்ற நடைமுறைகளால் வசீகரிக்கப் பெற்று, நமது அரங்கு பற்றிச் 'சிந்திக்கத்" தொடங்கியுள்ளார்.

இயல்பு நெறியிலிருந்து (யெவரசயடளைவiஉ) விடுபட்ட மோடிமைப்பட்ட (ளவலடணைநன) அரங்க அசைவுகளுக்குப் பழக்கப்பட்டிருந்த யாழ்ப்பாணத்து நாடக அரங்குக்கு மோடிமை அசைவையும் (ளவலடணைநன அழஎநஅநவெ) ஊமத்தையும் (அiஅந) குறியீட்டுக் காண்பியங்களையும் (ளiஅடிழடiஉ டிளைரயடள) நாடக பாடத்தின் மூலமாகவே சண்முகலிங்கம் வற்புறுத்தினார். கல்வியரங்கில் இந்த முறைமை நன்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அங்கு அதனைப் பரிச்சயப்படுத்தினோர் மௌகுரு, பிரான்சிஸ் ஜெனம், சிதம்பர நாதன் ஆவர். மௌனகுரு தமது தயாரிப்புக்களில் நாட்டுக் கூத்துக்குரிய ஆட்டங்களை இந்த அரங்கின் அசைவுகளுக்கேற்ப ஒன்றாக்கினார்.

இவர்கள் எல்லோருக்குமே அரங்கு ஒரு 'நிகழ்ச்சி"தான். சிதம்பரநாதனோ நாடகத்தின் மூலம் ஒடுக்கப்பட்டுள்ள மக்களுக்குக் கலைவிடுதலை அளிக்கலாம் என்ற சர்வதேசியக் கொள்கைக்குப் பரிச்சயமாகி, அக்கொள்கை சம்பந்தப்பட்ட ஓர் இயக்கத்தின் (ஊசல ழக யுசயை) நடவடிக்கைகளொடு தொடர்பு கொண்டது அந்த முறைமையை நமது அரங்கப் பண்பாட்டினுள் (வுhநயவசந ஊரடவரசந) கொண்டுவரும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளத் தொடங்கினார்.

இந்தக் கண்ணோட்டத்தின்படி, அரங்கு என்பது, சிலர் நிகழ்த்திக்காட்டுவதற்கும் அதனைச் சிலர் பார்த்து விட்டுப் போவதற்குமான ஒரு மகிழ்வளிப்புச் சாதனம் (முறைமை) அன்று. அது அரங்கத்தினரும் பார்வையாளரும் இணைகின்ற ஒரு சங்கமக்களம், பொதுவிடம் ஆகும்.(குழசரஅ-ஃபோரம்)

இந்த அரங்கின் பணி மகிழ்வளிப்பது அல்ல அரங்கு என்னும் கலைவடிவத்தின் வாயிலாக நிகழ்த்திக் காட்டுவோரும், பார்ப்போரும் தம்மைத் தளைப்படுத்தி நிற்கும் கட்டுகளிலிருந்து விடுபட்டு, விவாதிக்கும் ஒருகளமாக (ஃபோரமாக) அது அமைய வேண்டும் என்பது இந்த நோக்கின் அடிப்படையாகும்.

அரங்கு சமூக மாற்றத்துக்கான சாதனங்களினுள் ஒன்று என்பது இந்த வாதத்தின் எடுகோள்களில் ஒன்று.

நடிகர்கள் கூடித் தம் அபிப்பிராயத்தின் படி முக்கியமான ஒரு சமூகப் பிரச்சினையை நாடகமாக்கத் துணிதல், அது எப்படி அமைய வேண்டுமென்பதை நெறியாளனுடன் இணைந்து கட்புல வடிவமாக (ஏளைரயடளைநன) பார்த்தல், அந்தக் கட்புலக் கருவைப் பிரமண்டப் பிரமாணமானதாக அரங்குக்குப் பெயர்த்தல், முயற்சிகளை இனங் கண்டறிதல், இந்த நிகழ்த்துகைக்கான நாடக பாடத்தை (னசயஅயவiஉ வநஒவ) த் தாங்களே உருவாக்கத்தொடங்கி பின்னர் இன்னொருவரைக் கொண்டு செம்மைப்படுத்தல், (இந்தப் பணியைக் கவிஞர் முருகையனைக் கொண்டு சிதம்பரநாதன் குழு செய்விக்கின்றது. முழு உடலையும் நாடக வெளிப்பாட்டுக்கான சாதனமாகக் கொள்ளல் இசையோடிணைந்தே அசைவுகளைச் சிந்தித்தல், காண்பியங்களை (ஏளைரயடள)க் குறியீடுகளாக அமைத்தல், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக எண்ணக்கருக்களை நாடகப் பொருளாக்குதல் (வுhநயவசந ழக ஊழnஉநிவள: னைநயள) ஆகியன இந்த அரங்கின் அமிசங்களாகும்.

இங்கு கருத்துக்கள் காண்பியங்களாக்கப்படுகின்றன. (னைநயள யசந எளைரடளைநன) இங்கே நாடகம் என்பது ஷஆற்றுகை| (Pநசகழசஅயnஉந) ஆகவே காணப்படுகிறது.

சற்று அகண்ட நிலை நின்று இந்த அரங்கின் காண்பிய முறையை பார்க்கும்பொழுது, இந்த மாற்றங்கள் ஏற்கனவே ஓவியத்திலும் படிமக்கலையிலும் வந்துவிட்டவைதான்.

ஆனால் இந்த நாடகத்தின் 'வடிவம்" அந்த அரங்கின் பண்பாட்டுக்குள்ளாலேயே முகிழ்கிறது.

சிதம்பரநாதன் நெறிப்படுத்திய 'உயிர்த்த மனிதர் கூத்து!" (1991) இதற்கு உதாரணமாக அமைந்தது.

இந்த அரங்கு, அரங்கு பற்றிய பல நீண்ட கால எடுகோள்களுக்குச் சவால் விடுகின்றது. அரிஸ்டோட்டில் கூறிய நேர, இட, செய்கை ஒருமைநிலை (ருnவைல ழக வiஅந pடயஉந ரூ யஉவழைn) (இளம்பூரணர் நாடக வழக்குக்குத் தருகின்ற வரைவிலக்கணம் சுவைபட வந்தனவெல்லாம் ஓரிடத்தே வந்தமையாகத் தொகுத்துக் கூறல் (காட்டல்) இங்கு கேள்விக்குரியதாக ஆக்கப்படுகின்றது.

இந்த அரிஸ்டோட்டிலிய எடுகோள்கள் இலக்கியத் துறையிலும் புறங் காணப்படுவதை நாம் இங்கு மனங்கொள்ளல் வேண்டும் அமைப்பியல் வாதம். (ளவசரஉவரசயடளைஅ) அமைப்பியல்வாதத்தை மருவி வந்தவை (Pழளவ-ளுவசரஉவரசயடளைஅ) ஆக்கக்கட்டு அவிழ்ப்பு (னுநஉழளெவசரஉவiஎளைஅ) ஆகியன அங்கு தொழிற்படுகின்றன.

நாடகத்தில் 'வடிவிலும்" பார்க்க அதன் 'ஆற்றுகை" வன்மையே முக்கியமானதாகும்.

மேனாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த வளர்ச்சி உண்மையில் 1960களிலிருந்து காணப்பட்ட அரங்கியல் மீள் சிந்திப்புக்களின் தர்க்கரீதியான ஒரு கட்டமேயாகும். அநர்த்த அரங்கு (யடிரளரசன வாநயவசந), சூழல் அரங்கு (நnஎசைழnஅநவெயட வாநயவசந), வட்ட அரங்கு (வாநயவசந in வாந சழரனெ) என்பனவற்றின் வளர்ச்சியாகவே இந்த அரங்கு வளர்ந்தது.

ஆசியச் சூழலில் இது வளர்ந்த முறைமை சற்று வித்தியாசமானது. இங்கு அது கொலானியத்துக்கும், ஆசியச் சமூக அமைப்புக்களுக்குள் காத்து கிடக்கும் ஒடுக்கு முறைகளுக்கும் எதிரான இயக்கமாகக் கிளம்பியது. ஒரே நேரத்தில் கொலோனிஸியத்தையும் சுதேச மோலாங்கி வாதத்தையும் (யெவiஎந நடவைநன) அவர் தம் நிலைக்குழுமத்திற்குரிய (ளுரடியடவநசn) அரங்க இயக்கமாக இது வளரத் தொடங்கிற்று.

இந்த அடிநிலைக்குழு அபிலாசைகளுக்கேற்ற அரங்க இயக்கம் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் தனது பண்பாட்டு வேர்களைக் கண்டறிந்து அந்தப் பண்பாட்டின் உண்மையான மக்கள் உயிர்ப்பு வடிவத்தை, அசைவியக்க வேகமுள்ள ஒரு 'வெளிப்பாட்டு முறைமை" யாகக் கைக்கொள்ளத் தொடங்கியது.

அந்தக் கட்டத்திலே அரசியற் கோரிகைகளும், பொருளாதார தேவைகளும் சமூகத் தேவைகளும் ஒன்றிணைத்து ஓர் அரங்கக் கொள்கையாக (ய வாநழசல ழக வாநயவசந) ஆகிற்று.

இது பல பிரச்சனைகளைக் கிளப்பிற்று. அதில் முக்கியமானது இரண்டு. ஒன்று, இந்த ஆற்றுகை, நியன அரங்கவடிவங்களுக்குள்ளும் அதன் மரபுகளுக்குள்ளும் அடங்காமை இரண்டு இது எந்த அளவுக்கு ஒரு கலைப்படைப்பு ஆகின்றது என்ற வினா.

முதலாவது பிரச்சினை கிளப்பும் வினாக்கள் இந்த 'அரங்கை" எப்படி 'ரசிப்பது" என்ற கேள்வியைக் கிளப்பிற்று.

இரண்டாவது சற்று ஆழமாக எடுகோள்களில் கைவைப்பது.

இத்தகைய 'ஆற்றுகை"யின் பொழுது உண்மையில் நடப்பது யாது? நிகழ்த்துவோரும் பார்ப்போரும் இணையும். 'ஃபோரம்" தான் அரங்கு என்றால் இங்கு உண்மையில் அரங்கத்துக்குரியதான உத்திகளானவை மக்களை அவர் தம் தளைநிலையிலிருந்து அல்லது 'மௌனப்பண்பாட்டிலிருந்து" விடுவிப்பதற்கான ஒரு சமூக நடைமுறையாகவே நடைபெறுகின்றது. அப்படியானால் இந்த 'அரங்கின் அழகியல்" (யுநளவாநவநைள ழக வாளை வாநயவசந) யாது?

நாடகத்தை மக்களின் தளைநீக்க ஊக்கியாக்க முனையும் பொழுது அரங்கின் அமைப்பு, அரங்க ரசனை முறைமை ஆகியனவற்றிற் பெரிய மாற்றங்கள் நிர்ப்பந்திக்கப்படுகின்றன. நாடகச் செய்கை இன்னொரு தளத்தில் நடைபெறுகிறது என்பதைச் சுட்டும் மருட்கை அரங்கு, உயர்மேடையமைப்பு என்பவற்றை விடுத்து, மக்கள் 'இருந்து" (நிலத்திலேயே) அல்லது 'நின்ற நிலையிலேயே" பார்க்கும் அதே மட்டத்திலேயே, அதாவது வரன்முறையான மேடையற்றதும் மக்களக்குள்ளேயே நடப்பது என்பதைச் சுட்டுவதுமான ஒரு 'வட்ட அரங்கு" இதற்குத் தேவைப்படும்.

இத்தகைய கருத்துக்கள் இன்று நம்மிடையே நிலவும் அரங்கியல் பற்றிய எடுகோள்கள் பலவற்றை மறுதலிப்பதாகும். 1917 புரட்சியின் பின்னர் மாயாக்கோவஸ்கி கூறியதுபோன்று 'பியானோக்களைத் தெருவெளிக்கு" கொண்டுவரும் முயற்சியாகவே இதனை நாம் புலப்பதிவு செய்யவேண்டும். இந்தக்கலைக் கற்பனைகளுக்கு நிதர்சன நடவடிக்கை முறைமைகளை அநுபவ மட்டத்தில் உருவாக்கப்படல் வேண்டும்.

1950, 60களில் பீட்டில்ஸ் (டிநவடள) இயக்கத்தினரின் வழியாக இசையுலகில் ஏற்பட்ட பல மீள வரைவிலக்கணங்கள் (சந னநகinவைழைளெ) இங்கும் தேவைப்படுகின்றனவா? அங்கு பாரம்பரியமான இசை வடிவங்கள் சகலவற்றிலிருந்தும் (சாஸ்திரியம், சனரஞ்சகம், செந்நெறி நாட்டார் எனப்பல) வேறுபட்டதான 'புதிய ஓசைகள்" (நெற ளழரனௌ) என்ற ஒரு கொள்கை தேவைப்பட்டது. 1990களில் அதுவே மரபிசையாகிவிட்டது.

அதேபோன்று இந்த (நிகழ்த்துவோர்-பார்ப்போர்) 'உணர்வுச் சங்கமிப்பு அரங்கம்" இலங்கையில் எவ்வாறு தொழிற்படவேண்டும் என்பதைப் பற்றி ஆராய்வதுதான் இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை.

முற்றிலும் விஞ்ஞான மாணவன்-ஆசிரியனாகவிருந்த ஒருவரை வரன்முறையான 'மானிடவியல்-நுண்கலை" ஆய்வு முறைமைக்குட்கொண்டு வருவதென்பது சிரமம்தான். ஆனால் நெகிழ்ச்சியற்றுப்போய் வாய்ப்பாடுகளாக மாறும் மாறிவிட்ட அணுகுமுறைகளை மீள்நோக்குச் செய்ய அந்த முறைமைகளிலிருந்து வேறுபட்ட ஆய்வு முறைமையின் வழிவருபவரின் பார்வை உதவும். அந்த நோக்குப்பல புதிய உள்ளார்த்தங்களைக் கண்டுகொள்ள உதவலாம். பல்துறைச்சங்கம ஆய்வு முறையின் பலமே இதுதான்.

சிதம்பரநாதனின் இந்த முயற்சி அந்த அளவில் நமது கவனத்தைக் கோருவது. ஆனால் எம்ஃபில் மட்டத்து ஆய்வே, இதில் பிரச்சினைப் பொருட்கள் தெளிவாக்கப்பட்டுள்ளன. இதுதான் இவை விரிவாக ஆராயப்பட வேண்டும்.

கொள்கை என்பது செய்முறை (Pசயஉவiஉந)யின் மறுபக்கம். 'கொள்கை என்பது மிகச்சிறந்த செய்முறையே" (வுhநழசல ளை வாந டிநளவகழசஅ ழக pசயஉவiஉந) என்பர். இதனை மாற்றியும் சொல்லலாம். செயல்முறைதான் கொள்கைகளின் வலு, வலுவின்மைகளை, புதிய கொள்கைகளுக்கான தேவைகளை முன்வைப்பது.

சிதம்பரநாதன் என்ற பயில்முறை அரங்கியலாளனின் கொள்கை நிலை எண்ணங்கள், எண்ணத்துணிபுகளாக தரப்படுவதற்கான முயற்சியே இந்தப் பெருங்கட்டுரை.

இந்த 'சிந்திப்பின்" ஓசை தமிழில்; தமிழரிடையே நாடகம் பற்றிச் சிந்திப்பவர்கள் சகலருக்கும் கேட்க வேண்டும்.

அது தான் இந்தப் பிரசுரத்தின் இலக்கு.

என்னைப் பொறுத்தவரையில், நான் மகப்பேற்று வைத்தியன்தான். சூல் கொண்ட கருவை, அன் முழுமையான உருவில், வெளிக்கொனர்வதற்கு உதவும் காய்தல் உவத்தலற்ற மருத்துவன், எனக்கு முக்கியம் 'பெறுகை" (னநடiஎநசல) தான்.

ஆனால் பிறந்த குழந்தை பொலிவானதாகவிருந்து கால்களையும் கைகளையும் ஆட்டி அழும் பொழுதுகாதில் விழும். அந்த புத்தோசையின் 'இசையில்" இன்பங்காணும் ஒரு மனிதனும்தான்.

எமது திருப்தி பிறப்பிறப்பதில், பெறுபவரின் திருப்தி பெற்றதில்.

கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி
நுண் கலைத்துறை
யாழ். பல்கலைக்கழகம்.
16-07-1993.

நன்றி நூலகம்

கட்டுரைகள்

 சபா. ஜெயராசா அண்மைக்காலத்தைய கல்வி உளவியலிலும், சிறார் உளவியலிலும், "தாழ்வு அடைவு நிலையை (Underachievement) அடையும்மாணவர்கள் சிறப்புக் கவனத்துக்கும் உற்றுநோக்கலுக்கும் உள்ளாக்கப்படுகின்றனர்....

சிகிரியா ஒரு பழங்கால மலை பாழடைந்த கோட்டையாகும், இது ஒரு அரண்மனையின் எச்சங்களுடன் அமைந்துள்ளது மத்திய பகுதிஇலங்கையில் மாத்தளை. இந்த அற்புதமான கல் கோட்டை தோட்டங்கள், குளங்கள் மற்றும் பிற...

கிருஷ்ணபிள்ளை புண்ணியமூர்த்தி  "கல்வி சார் பாடங்கள், தொழில்சார் பாடங்கள், பொதுவான பாடங்கள், இணைப்பாட விதானங்களினூடாக ஒரு சுயசெயல்திறன் நம்பிக்கையுள்ள ஆசிரியரை உருவாக்குவதற்கான அனைத்து...

சண்முகலிங்கம் தேவமுகுந்தன் நுண் அறிவு என்பது புரிந்து கொள்ளும் திறன், தொடர்பு கொள்ளும்திறன், கருத்தியல் சிந்தனை திறன் போன்ற திறன்களின் தொகுப்பாகும். நுண் அறிவின் அளவை உளவியல் வல்லுனர்கள் நுண் அறிவு...

சண்முகலிங்கம் தேவமுகுந்தன் "ஆக்கம், விரிசிந்தனை, தற்துணிவு, தீர்மானம் எடுத்தல், பிரச்சினை விடுவி;த்தல், நுணுக்கம் மற்றும் பகுப்பாய்வு சிந்தனை, அணியினராக வேலை செய்தல், தனியாள் இடைவினைத் தொடர்புகள்,...

கல்வி என்பதற்குப் பொதுவான பல வரையறைகள் உள்ளன. எல்லா வரையறைகளும் பொதுவான ஒரு கருத்து, நடத்தையில் விரும்பத்தகுந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதுதான் கல்வி. கல்வி என்பது வெறும் அறிவு மட்டுமல்ல, பண்புகள்,...

ஜப்பானிய ஆரம்பக்கல்வி உலகப்புகழ் வாய்ந்தது; அதற்கு ஒரு காரணம் அந்நாட்டின் கல்வி முறையில் காணப்படும் சமத்துவ அம்சம். ஆற்றல்களின் அடிப்படையில் மாணவர்களைப் பிரித்து வைத்துக் கற்பிக்கும் முறைமை...

"வரலாற்றுச் செயற்பாடுகள் என்பன வெறும் சம்பவங்களல்ல. அவற்றுக்கு ஓர் உட்புறம், அதாவது ஒரு சிந்தனைப் புறம் உள்ளது." ஆர். சி. கொலிங்வூட்வரலாற்றியலறிஞர். பெரிதும் விவாதிக்கப்பட்டுள்ள இந்த மேற்கோள்...

வாழ்க்கைமுறை

Kaviraj BSc Hons in Nursing டெங்கு காய்ச்சல் இலங்கை மக்களை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் ஆட்கொல்லி நோயாகும். நோய்க்காரணிஆர்போ வைரஸ்களால் தொற்றுக்குள்ளான ஈடிஸ் உணவு வகைகளால் காணப்படும் நோயாகும்...

ஒரு கிலோ பசும் சாணத்தில் இருந்து ஒரு கன அடி சாண எரிவாயு உற்பத்தி செய்யலாம். ** ஒரு மாடு தினசரி 10 கிலோ சாணம் இடும் எனில் , 10 மாடுகள் இடும் சாணம்,...

-தமிழ்- " நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகள் காரணமாக உங்கள் மீதும் கரி பூசப்படலாம்; நீங்கள் கீழே போட்டு மிதிக்கப்படலாம் அல்லது அடித்து நொறுக்கப்படலாம். இந்த மாதிரியான நிலைமைகளில் நீங்கள் உங்களைப்...

- தமிழ் - "சம்பளம் உங்களுக்கு உதவலாம். ஆனால் இலாபம் உங்களுக்கு உயர்ந்த அதிர்ஷ்டம் நல்கும்" சீனாவின் பெரிய செல்வந்தர் ஜாக் மா வின் கூற்றின்படி குரங்கிற்கு முன்பாக பணத்தையும் வாழைப்பழத்தையும்...

தடங்கள்

வி.அனோஜன் "நேரம் என்பது இவரது வாழ்வின் முக்கிய உயிர்நாடி. பாடசாலை என்றாலும் சரி ஆலயம் என்றாலும் சரி ஊரின் சமூகசேவை விடயங்கள் என்றாலும் சரி கடிகாரத்தின் முட்களை விட வேகமாகச்சுழன்று முன்வரிசையில்...

ச. தேவமுகுந்தன் ஆறுமுகம் சரஸ்வதி தம்பதிகளுக்கு மூன்றாவது மகனாக உதித்தவர் திருமுருகன். தாயும் தந்தையும் ஆசிரியர்கள் என்பதோடு சைவ பாரம்பரிய குடும்ப பின்னணியையும் கொண்டவர்கள், அன்பும் பண்பும்...

18 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் – 19ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலும் வேகமாக வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில் தொழிலாளிகள் பலரும் நாளொன்றுக்கு 12 முதல் 18 மணி நேரக் கட்டாய வேலை செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர்....

- மதுசூதனன் தெ. -  பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டிலே மகா வித்துவான்கள், புலவர்கள், கணக்காயர்கள், கவிராயர்கள் போன்றோர்கூடப் பழந்தமிழ் நூல்கள் பற்றிப் பெருமளவு அறியாமையில் மூழ்கிக் கிடந்தனர்....

சினிமா

சினிமா

ஐம்பது வயது நந்து (பார்த்திபன்) ஒரு சினிமா ஃபைனான்சியர். அவரிடம் வட்டிக்குப் பணம் வாங்கி படமெடுத்த இயக்குநர், அதைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாததால் மனைவியுடன் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார். அந்த மரணம்,...

சினிமா

பொறியியல் படிப்பை கஷ்டப்பட்டு முடித்த கார்த்திக்கிற்கு (ஹரீஷ் கல்யாண்) திருமணம் செய்துவைக்க பெற்றோர் முடிவெடுத்து, பெண் பார்க்கப் போகிறார்கள். ஆனால், தவறான வீட்டிற்குப் போய்விடுகிறார்கள்....

சினிமா

இந்த உலகம் இயங்குவதே பற்றுதலால் தான். ஏதோவொன்றின் மீது நாம் கொண்டிருக்கும் பற்றுதான் நம்மை, அதை நோக்கி இழுத்துச் செல்கிறது. பிடித்தோ பிடிக்காமலோ, எல்லாவற்றையும் மீறி நம்மை அதன்மீது பற்றி அழுந்தச்...

சினிமா

சினிமா என்பது பொழுதுபோக்கு என்பதைத் தாண்டி சமூகத்துக்குப் பல விஷயங்களைப் போதிக்கும் தளமாகவும் இருக்கிறது. அதனால் அடுத்த 18 நாட்களும் உலக அரங்கில் வெளிவந்த வைரஸ் தொற்று பற்றிய தரமான உலக சினிமாவைப்...

ஆன்மீகம்

நயினா தீவு நாகபூசணி அம்மன் கோயில் இலங்கை, யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில், நயினா தீவில் உள்ள ஒரு புகழ் பெற்ற இந்து கோயில் ஆகும். நயினாதீவு பல்வேறு வகையிலும் சிறப்புப்பெற்ற தீவாகக் காணப்படுகின்றது....

உளவியல்

திரு. ச. அல்பேட் றீகன்BA Psy. (UJA), MSc HRD Psy. (Madras), PGD Edu. (OUSL). “உள ஆற்றுப்படுத்துனர் தன்னை நாடிவரும் உளநலநாடுநருடன் குணமாக்கல் உறவில் ஈடுபட்டு அவர் தன் தேவைகளை பொருத்தமாக பூர்த்தி...

சபா.ஜெயராசா ஓய்வுநிலை பேராசிரியர் சீர்மியம் அல்லது உளவளத்துணை என்பதை மேலைத்தேசத்திலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட செயல்வவமாக காட்டும் முயற்சியைப் பல்கலைக்கழகங்களில் உள்ளவர்களும், தொண்டு...

புத்தகங்கள்

நல்ல மதிப்பெண் எடுக்கும் மாணவர்களை உருவாக்குவது மட்டும் அல்ல ஒரு பள்ளியின் கடமை. விளையாட்டு வீரனை, நல்ல படைப்பாளியை, நல்ல பேச்சாளனை, நல்ல கவிஞனை, நல்ல நடிகனை, நல்ல சமூகப் போராளியை, நல்ல தலைவனை...

- அலெக்ஸ் பரந்தாமன்- ஈழத்து எழுத்தாளர் மா.சிவசோதி அவர்களின் இரண்டாவது சிறுகதைத்தொகுப்பும் மூன்றாவது வெளியீடுமாக பொதுவெளிக்கு வந்துள்ளது. ஜீவநதி வெளியீடாக 104 பக்கங்களுடன், 350/= விலையைத் தாங்கி...

குழந்தை ம.சண்முகலிங்கம்  அரங்கியல் பற்றிய அறிவுத்தேடல் அவசியப்பட்டுக் கொண்டு செல்லும் இக்காலக்கட்டத்தில் ''அரங்கியல்" என்று தலைப்பிடப்பட்ட இத்தொகுப்பு முக்கியமானதொரு படைப்பாக அமையும் எனக்...

தமிழ்த்தத்துவங்கள்

{youTube}/1qJxh6BaI74{/youtube}நான் பணக்கார அப்பாவின் பிள்ளை அல்ல. படிப்பிலும் அவ்வளவு சுட்டி இல்லை. மூன்றுமுறை பல்கலைக்கழக தேர்வில் தோல்வி அடைந்திருக்கிறேன். 10 முறை ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர...

1. போர் என்பது ஆயுதம் ஏந்திய அரசியல், அரசியல் என்பது ஆயுதம் ஏந்தாத போர். —மா சே துங 2. துப்பாக்கியைக் கொண்டே உலகமுழுவதையும் திருத்தி அமைக்கலாம் என்று நம்மால் சொல்ல முடியும். போரைக் கொண்டே போரை...

X

Right Click

No right click